Je hebt van die gewone dagen die spontaan in een gouden licht komen omdat er mensen zijn die er zomaar belangeloos iets moois van maken. Normaal is bij ons de post altijd pas laat in de middag hier. Maar de bewuste dag ligt er al om half elf een berg post. Ik zie onze postbode nog net wegfietsen. Zij heeft dit baantje gekozen om lekker bezig te zijn in de buitenlucht met wat beweging en af en toe een praatje waar ik graag gehoor aan geef als ik haar tegen kom. Dat was ook de reden om een hondje te nemen; voor die praatjes onderweg! Maar ze vertelde ooit eens dat ze alleen maar in de middagen werkt. Maar vandaag is schijnbaar een uitzondering. Tussen de stapel post zit een grote envelop van het pensioenfonds die mij de mogelijkheid biedt om voortaan digitaal mijn pensioenoverzicht te raadplegen. Ha leuk, die bijna honderd euro die ik in deze bedrijfssector heb opgebouwd, wil ik graag maandelijks controleren zodat ik na mijn 65 toch echt die hele euro per maand uitgekeerd ga krijgen! Als er tenminste na het toeslag- en kortingsbeleid nog wat over is. De brief gaat gepaard met een non-glossy magazine voor vele uurtjes leesplezier (of twee minuten brandhout!). Ook een blauwe envelop aan de erven met mijn mama's naam er onder. Eindelijk na ruim een jaar is haar belastingaangifte na tig telefoontjes en opsturen van de zoveelste kopie van de jaaropgaves duidelijk, dus de definitieve opgave is een feit en daar zijn we ook mooi van af. De belastingdienst heeft deze dag leuker gemaakt! Een bankafschrift waarbij de rode cijfers eens een keer niet door de witte envelop heen schijnen. Wat reclamefolders en dan.......de gouden envelop (gewoon in het wit)!
Ik herken het handschrift van Marlou en maak de envelop blij open. Een "ouderwets" handgeschreven brief (leuk) én een kaart er in (megaleuk). Niet zomaar een kaart, maar een speelkaart. Aan de voorkant een dame met een barsoi. Aan de achterkant een klaveren heer met de K van Korol of de K van Koning. Maakt niet uit want Korol is het Russische woord voor koning. Dit omdat we al een Prince en een Lady in ons roedeltje hadden en in stijl wilden blijven met de namen toen onze eigen Russische heer hier wat wiebelig op zijn lange stelten binnen kwam huppelen. Er had net zo goed een harten tien of een schoppen vier op kunnen staan maar deze koning met de K maakt het extra speciaal. Ben erg benieuwd naar de rest van deze stok kaarten; of er meer verschillende rassen op staan.
Ik citeer even een stukje uit de brief: "ik was nooit zo gecharmeerd van de barsoi, totdat ik Korol ontmoette. Als een blok viel ik voor hem. Zo lief en zo bijzonder. Zo leuk hoe Korol mijn blikveld heeft verbreed! Ik ben er heel blij mee". Wat lief. En zo leuk dat de wens van Marlou's moeder nu eindelijk in vervulling is gegaan en ook een barsoi in haar huis heeft rondlopen sinds vorige week. En Devouschka heeft dezelfde zachte, lieve en speciale kenmerken als Korol. De kaart staat bij de rest van de kaarten op mijn keukenmuur. Mochten andere lezers hun kaart(en) herkennen; dat kan kloppen! Mochten andere lezers kun kaarten missen; ook dat kan kloppen want dit is alleen maar de bovenste helft van de muur!Met een blij gevoel stap ik in de auto om naar Annemarie te rijden om een dagje haar plaats over te nemen en bij haar schattige pupjes te blijven met de opdracht om heel erg te gaan genieten. Daar geef ik graag gehoor aan maar eerst even een knuffel aan Mags die al dat jonge grut maar een hoop gedoe vindt en het liefst de hele dag onder de dekens zou willen kruipen tot de rust is wederkeert.
En zucht en zwijmel, daar zijn ze weer: de knuffelpuppen. Met een enge slang en een kikker in hun kenneltje.
Het kleine roze meisje vindt mijn roze sokken wel erg leuk bij haar passen en probeert ze uit te trekken. Dat wordt later vast goede hulp in huis.
En hier is ze weer bezig met het helpen uittrekken van mijn vest. Goed bezig.Ze lagen zo lief te slapen en ik vond het zo zielig om ze wakker te maken maar ik had de opdracht dat ze om één uur moesten eten en die instructies volgen we gewoon op. Om vijf voor één werden ze echter wakker alsof ze een biologische klok hadden. Het was even afzien om acht pups op de kattenbak te zetten. Als er eentje in stond, ging een ander er weer uit om net voor de bak te kakken en ik moest even goed uitkijken waar ik mijn maatje 37 parkeerde want de kans is groot dat je op zo'n supersnel racemonstertje staat die net nog links aan de verwarming staat te knagen en nu opeens onder je voet kan zijn gerend. Of dat je in een poepje staat of opeens wel heel erg warme maar natte sokken krijgt.
Na een druk maar leuk half uurtje eten, spelen en ontdekken, vielen ze één voor één weer in diepe slaap. Behalve het oranje meisje. Die bleef maar op haar zusjes klimmen, in haar broertjes oren bijten en rond rennen.
En dat wordt natuurlijk hard afgestraft door de kleine deugniet mee te nemen naar de bank. Omdat ik bang was dat het te koud was zo alleen zonder de nestwarmte van de rest, wikkelde ik haar in een dekentje legde haar langs mama Donna op de bank, op het schapenvachtje. En daar bleef het nog lang onrustig! Maar het levert wel leuke plaatjes op.
En nu maar hopen dat zowel Annemarie als Martin als David weer snel allemaal op hetzelfde moment niet thuis kunnen zijn, want het is erg verslavend om op deze schatjes te passen. Zeker als er ook nog eens een grote doos chocolaatjes voor je klaar staat op het aanrecht!



9 reacties:
Wat leuk om onze jongens op de achtergrond van een foto te ontdekken; daarom voor mij ook een gouden randje voor deze regenachtige en hagelige snertdag.
Wat leuk zo'n gezellige postdag en de kaart is heel erg mooi. Ik hou d'rvan! Altijd fijn als iemand laat weten dat je speciaal bent. Of in dit geval Korol!
En ja, die puppiefoto's weer .....zooooo lief. Smelt.
Hee lieve Lisette,
Wat heb je een ontzettend leuk stuk weer geschreven. Wat kan jij dat goed. Het is echt genieten om te lezen, zo beeldend, en ik vind het leuk dat je me hebt geciteerd. Het is echt zo. Korol heeft alles in werking gezet.
Toevallig vind ik het wel, dat Korol Koning betekent en net die kaart nog over was. Ik heb me vanaf het begin afgevraagd wat zijn naam nou inhield, maar het je nooit gevraagd.
De kaarten heb ik ooit een keer op Marktplaats gekocht. Het was één kaartspel, waaruit ik drie kaarten had, begreep ik van de toenmalige eigenaar. Ik denk dat hij de kaarten per stuk verkocht. Een is er toen naar mijn moeder gegaan in een lijstje, een had ik er bij mijn broertje neergezet en een had ik er nog over. Die kwam ik weer tegen en ik moest aan jou denken. Wat het merk is weet ik niet.
Fijn weekend! Marlou.
Voor ons is de naam Korol niet toevallig :)) We hebben er lang over na gedacht. Ik heet zelf van der Vorst met mijn meisjesnaam en als vorstenpaar (!) werd ons eerste hondenkind een Engelse Prince. Daarna kwam een echte Lady, en de grote zachte witte reus was een Russische koning, dus werd hij Koning op zijn Russisch genoemd. Ik hoopte op een blond Saluki meisje ooit. En haar Oosterse naam had ik ook al helemaal uitgevogeld. Maar de kans dat er een Afghanenreu bijkomt is op lange termijn groter.
En je mag me alles vragen hoor! Zelfs mijn pincode. Of ik er antwoord op geef, is een tweede :)
Ha Lisette,
Ach, wat schattig, het Oranje meisje... Nog ontzettend bedankt voor het oppassen, dankzij dit soort hulp van lieve vrienden kan een (parttime) working girl toch een droom in vervulling laten gaan en een nestje Whippets fokken. Je best geweldig. Ik had best willen zien hoe jij je spelletje twister in de kennel speelde, op je roze sokken de dingen doen die gedaan moeten worden, ondertussen poepies, plasjes en puppies ontwijkend. :-) Nou ja, het zal er ongetwijfeld elegant uitgezien hebben en de puppies hebben van je genoten!
Dankjewel, nogmaals, lieve schat.
Het zijn meestal de kleine dingen die in het leven de grootste betekenis hebben. xx
Heerlijk blogje weer Lisette. En Oranje, die zou je toch zo meesmokkelen naar huis met dat gezichtje.....er komt vast nog wel weer een oppasmomentje ;>). Ik schrijf dit trouwens vanaf mijn werk, terwijl iemand anders vanmiddag van mijn pupjes zit te genieten ;>)
Wat een heerlijk verslagje, Lisette ! En wat moooie foto's. Ik sta versteld dat Orangje nog in huize Rouw zit ! (Annemarie, je hebt toch goed gekeken he !)
Ik ga zaterdag genieten en ik kijk er enorm naar uit !
Heerlijk blogje Lisette! Als ik jou was, had ik het oranje meisje lekker mee naar huis gesmokkeld.. ;-))
Een reactie plaatsen